A+ A A-

4-9 RI

 

 

Opgericht: 01-03-1947 te Steenwijk
Onderdeel van: D-Divisie "Palmboom”
Vertrek Indië: 20-06-1947 a/b "Sloterdijk"
Aankomst Indië: 16-07-1947 Batavia
Toegevoegd aan: T.T.C. West-Java, T.T.C. Midden-Java
Ingedeeld bij: BaCo Batavia, *1e Inf.brigade, **V-Brigade
Actiegebied(en): Batavia, *Tangerang, **Wanaredja,**Klaten, **Scragen, **Solo, **Semarang
Commandant: Lt.Kol J.F.A. Kersjes       01-03-1947/   -05-1949
Lt.Kol G.J.M. Cieraad         -05-1949/   -11-1949
Gerepatrieerd: 07-02-1950 a/b "Pasteur"
Aankomst Nederland:  25-2-1950
Omgekomen: 24 man
Literatuur: De Seer Oprechte Steenwijker
Wij trokken naar Solo
Embleem: Alleen in stoffen (dienst-)verstrekking.

Het bataljon was gevormd uit dienstplichtigen van de lichting '46. Na aankomst te Batavia werd het bataljon gelegerd te Mr. Cornelis. Tijdens de 1e politionele actie, op 21 juli 1947, bezette het bataljon enkele belangrijke gebouwen. Tevens werd het belast met de bewaking van vitale objecten te Batavia zoals het paleis van Lt.G.G. van Mook en de gevangenissen Glodok en Struiswijk.

Na de 1e politionele actie bleef het bataljon te Batavia, maar op kleine schaal werden pelotons ingezet voor zuiveringen bij Tangerang en Krawang. Op 4 november werd de 1e cie tijdelijk gelegerd te Tjikalong koelon en Kamoeran (1e Inf.Brigade). Op 22 november trok het bataljon naar 'buiten' en werd het gelegerd in de sector Tangerang met o.a. posten te Kramat, Leuwirandji, Tjisaoek, Madjenang en Tjoeroeg. Na precies één maand vertrok het bataljon weer naar Batavia. Op 1 januari 1948 verhuisde het bataljon naar Wanaredja met o.a. posten te Karangpoetjoeng, Wangon en Djatilawang.

Begin februari, na het 'Renville' akkoord, breekt er een rustige tijd aan. In deze periode oefende het bataljon veel samen met artillerie en huzaren. In augustus namen de infiltraties weer toe en werd de patrouilleactiviteit en acties opgevoerd. Een cie. kwam ter beschikking van de cdt. V-brigade en werd o.a. ingezet bij Bobotsari. Een andere cie. nam deel aan acties langs de demarcatielijn bij Gombong. Op 1 december werd de 1e cie opgeheven. Op 15 december werd het bataljon verplaatst naar Poerwokerto. Via Tegal belandde het bataljon in Pekalongan. Tijdens de 2e politionele actie, op 19 december 1948, verplaatste het bataljon zich naar Oengaran. Hierna trok het bataljon, achter de T-Brigade, op tot Kartasoera. Hier splitste de colonne zich en zette het bataljon de opmars in naar Solo.

Op 21 december trok het bataljon het reeds brandende Solo binnen. Op 23 december werd de 3e cie gelegerd te Klaten. Het bataljon volgde op 2e kerstdag. In dit gebied met o.a. posten te Bojolali, Ampel en Gondangwinangan ging het bataljon een zware tijd tegemoet. Vooral het openhouden en beveiligen van de wegen vereiste een enorme inspanning. In januari 1949 werd aan Bojolali een cie KNIL toegevoegd om de vele  aanvallen en hinderlagen in dit gebied tegen te gaan. Op 4 februari werd het bataljon aangesteld als brigadereserve en werden de cieën o.a. ingezet bij Semarang, Tegal, Tawangmangoe en Djocja. Op 1 juli kreeg het bataljon weer een eigen vak bij Tasikmadoe, Scragen en Tawangmangoe. De 4e cie bleef te Tegal. Na het 'Cease fire' op 15 augustus werden de posten geleidelijk overgedragen aan de TNI. Op 16 november kwam het bataljon aan in Semarang. Hierna verhuisde het naar Batavia in afwachting van de repatriëring.

De betekenis van het bataljonsembleem is geïnspireerd door het wapen van de Manggoenegoro, de 'heer' van de noordelijke helft van Solo en een deel van de omstreken van deze stad. Ontworpen door 1e Luitenant Gijsbers.

Social Media

   

Laatst Online

  • p.postmus@live.nl
  • Martin
  • brabant756@live.nl

Zoeken

Gebruikers Online

We hebben 12 gasten en geen leden online

Totaal Bezoekers

Artikelen bekeken hits
190191